معنی شعر خرد و دانش فارسی چهارم ✅ صفحه ۱۲۸ - همیار آموزش

بخوان و حفظ کن خرد و دانش فارسی چهارم

معنی فارسی چهارم /

برنا: جوان و شاداب	گمان: فکر
فزای: بیافزا، اضافه کن	بهره: سود
گرای: متمایل شو، (گرویدن)	گریست: گریه کرد
رامش: فراغ و آسودگی و راحتی	میاسای: خسته نشو ( آسوده نباش)، دست از تلاش بر ندار
یزدان: خداوند

۱- توانا بود هر که دانا بود *** ز دانش دل پیر برنا بود
معنی: هر کس که دانا باشد ، توانا است . دل افراد پیر به خاطر دانش ، مانند جوانان است

۲- به دانش فزای و به یزدان گرای *** که او باد ، جان تو را رهنمای
معنی: به علم و دانش خود اضافه کن و به سوی خدا حرکت کن . چون خداوند است که روح و جان تو را هدایت می کند

۳- بیاموز و بشنو ز هر دانشی *** بیابی ز هر دانشی رامشی
معنی: درباره تمام علم و دانش ها بیاموز و بشنو . چون انسان از هر علم و دانشی آرامشی به دست می آورد

۴- میاسای از آموختن یک زمان *** ز دانش میفکن ، دل اندر گمان
معنی: حتی لحظه ای هم از آموختن دست برندار ، هرگز در راه آموختن دانش در دل خود شک راه نده .

۵- چه ناخوش بود ، دوستی *** با کسی که بهره ندارد ز دانش ، بسی
معنی: دوستی کردن با انسانی که از دانش بی بهره است بسیار ناخوشایند است

۶- که بیکاری او ز بی دانشی است *** به بی دانشان بر ، بباید گریست
معنی: چون به خاطر بی دانش بودن او کار مفیدی انجام نمی دهد . باید به حال و وضعیت افراد بی بهره از علم و دانش گریه کرد

۷- تن مرده ، چون مرد بی دانش است *** که نادان به هر جای ، بی رامش است
معنی: تن انسان مرده مانند انسان بی علم و بی سواد است . انسان نادان هیچ جا آرامش ندارد

در بخش بالا از سایت همیار برای شما ، معنی شعر خرد و دانش فارسی چهارم ✅ صفحه ۱۲۸ را قرار دادیم پیشنهاد میشود برای بخش بعدی از معنی کلمات درس ۱۷ فارسی چهارم و برای بخش قبلی از معنی کلمات درس ۱۶ فارسی چهارم استفاده نمایید. همچنین میتوانید از درک مطلب درس شانزدهم فارسی چهارم نیز دیدن فرمایید.