معنی درس چهاردهم فارسی هفتم (کلمات + آرایه های ادبی)

معنی درس ۱۴ فارسی هفتم + آرایه های ادبی

معنی درس چهاردهم امام خمینی فارسی هفتم

معنی درس ۱۴ فارسی هفتم + آرایه های ادبی

معنی درس چهاردهم امام خمینی فارسی هفتم

معنی فارسی هفتم / درس ۱۴: امام خمینی

معنی کلمات درس چهاردهم فارسی هفتم

عوض کردن: دگرگون کردن، تغییر دادنروحانیون: جمع روحانی
آزادی‌خواه: دوستدار آزادیمرجعیّت: رهبری دینی، مرجع تقلید بودن
مظلوم: ستمدیده، ظلم شدهاطاعت: پیروی
عالَم: دنیا، جهاننهضت: جُنبش، حرکت مردمی
سلام الله علیها: درود خدا بر او باداعتراض: مخالفت، شکایت
شلّیک: صدای گلولهحمایت: طرفداری
سوار: سوارکارتظاهرات: راهپیمایی
سرفراز: سربلند، پرافتخارتبعید: دور کردن، به جای دور فرستادن
مزدوران: دست نشانده، آدم اجیر شده با پولطرز: شیوه، روش
خان: لقب مالکان زمینمرموز: نامعلوم، مُبهم، مشکوک
ناجوان مردانه: از روی نامردیتألیف: نوشتن
دلاور: دلیر، شجاعاستعمارگر: کشور زور گو و ستمگر
بدین گونه: اینطوربرافراشته: بلند کرده
تحصیل: درس‌خواندن، یاد گرفتنممنوع: منع شده
مکتب‌خانه: مدرسه در قدیمناگزیر: ناچار
ختم قرآن: پایان، یک بار خواندن از ابتدا تا انتهای قرآنفعّال: کوشا، پُرکار
حوزه‌ی علمیّه: مرکز آموزش علوم دینیاعتصاب: دست از کار کشیدن به نشانه‌ی اعتراض
برگزید: انتخاب کردفرمان: دستور
تأسیس کرد: به وجود آورد، تشکیل دادبانگ: صدا، فریاد
عالِم: دانشمندآموزگار: معلّم، آموزنده
فروتن: متواضع، افتادهگریخت: فرار کرد
خوش بیانی: گرم زبانی، دلنشینی کلاماستقبال: پیشواز کسی رفتن
سیمای جذّاب: چهره‌ی دوست داشتنینظام شاهنشاهی: حکومت پادشاهی
صاحب: داراواژگون: سرنگون
خصوصیّات: جمع خصوصیه، ویژگی‌هاپایه‌گذاری: به وجود آوردن، راه‌اندازی
اعتقاد: باورغافل: بی‌خبر
دگرگون کرد: تغییر دادمیراث: باقی مانده
عُلما: جمع عالِم، دانشمندانگران‌بها: با ارزش

آرایه درس چهاردهم فارسی هفتم

صفحه ۱۲۰ فارسی هفتم:
یک‌صدا بودن ← کنایه از متحّد بودن
صفحه ۱۲۱ فارسی هفتم:
بر خاک افتاد
 ← کنایه از کشته شدن
از پا درآمد ← کنایه از نابود شد، از بین رفت
صفحه ۱۲۲ فارسی هفتم:
پرچم مبارزه
 ← اضافهی اقترانی
پرچم را برافراشته نگاه داشت ← کنایه از ادامه دادن مبارزه
گوش جهانیان ← اضافهی استعاری
جهانیان ← مجاز از مردم جهان
صفحه ۱۲۳ فارسی هفتم:
مردم از جان و دل؛ جان و دل
 ← مجاز از تمام وجود
شبی تلخ ← حس آمیزی
به خدا پیوست ← کنایه از اینکه فوت شد، از دنیا رفت
مانند جان ← تشبیه جمهوری اسلامی به جان

هم خانواده درس ۱۴ فارسی هفتم

روحانیان = روحانی
مرجعیت = مرجع
اعتراض = معترض
حمایت = حامی
مظلوم = ظلم، ظالم
ممنوع = منع
تحصیل = حاصل، محصول
عالم = علوم، معلم
علما = عالم، علم
دلاور = دلیر

مخالف و متضاد درس ۱۴ فارسی هفتم

مظلوم ≠ ظالم
درگذشت ≠ تولد
غافل ≠ آگاه
اطاعت ≠ نافرمانی، سرپیچی
محبوب ≠ منفور
ختم ≠ فاتحه (شروع)
فروتنی ≠ تکبّر
افتاده، فروتن ≠ مغرور، متکبّر
دلاور ≠ ترسو
ممنوع ≠ مجاز
تلخ ≠ شیرین
سوءظن ≠ حسن ظن، خوش گمانی
ثواب ≠ عذاب
حاضر ≠ غایب
عزا ≠ جشن
محو ≠ آشکار
حرام ≠ حلال

در بخش بالا از سایت همیار برای شما ، معنی درس چهاردهم فارسی هفتم (کلمات + آرایه های ادبی) را قرار دادیم پیشنهاد میشود برای بخش بعدی از روان خوانی مرخصی فارسی هفتم و برای بخش قبلی از معنی حکایت صفحه ۱۱۹ فارسی هفتم استفاده نمایید.
برای مشاهده سوالات و گام به گام کتاب‌های درسی خود، کافی است نام درس یا شماره صفحه مورد نظر را همراه با عبارت "همیار" در گوگل جستجو کنید.